Φωτογραφίες με…νόημα! (μέρος 2ο)

...Ξεκινάω το 2ο μέρος με μια φωτογραφία, που μια παρόμοιά της είχε τραβηχτεί πριν από δεκαοχτώ χρόνια περίπου, σε κάποιο άλλο μέρος και κάτω από άλλες συνθήκες. Αυτό που δεν άλλαξε, είναι οι άνθρωποι. Πάντα χαμογελαστοί και αισιόδοξοι.

Τώρα εδώ, τι να σχολιάσω. Όταν τη βλέπω μένω άναυδος. Χωρίς λόγια λοιπόν...

Στο προηγούμενο ταξίδι σαν μασκότ είχα μια μαϊμού, που ήρθε και φωτογραφηθήκαμε. Σ' αυτό πλησιάσαμε διακριτικά κάνοντας τις πάπιες, μια πάπια. Άραγε στο επόμενο τι θα είναι;

Αυτή η φωτογράφος που με καταδίωκε σε όλο το ταξίδι, αποδείχθηκε πολύ επίμονη. Εντούτοις, συνέλαβε μια οπτική περί τουρισμού σε μία και μόνο στάση. Εγώ το νου μου στο δρόμο και η συνεπιβάτης μου με το χέρι απλωμένο σαν κατάρτι να απαθανατίζει τοπία.Εύγε!

Παντού χωράει ένας ακόμα χαφιές. Που μάλιστα θα το κάνει και με ευχαρίστηση...

Με τον μπροστινό τύπο, μιλάγαμε όση ώρα περιμέναμε για να ανάψει το πράσινο φως, λόγω έργων στο δρόμο. Τότε πρόσεξα την πινακίδα του. Hell awaits!

Η είσοδος, για τον κλασσικό πλέον Αλπικό δρόμο. Αν και πληρώνεις 18 ευρώ, είναι αυτό που λέμε, πέρασμα ζωής.

Αυτή είναι η φάτσα όταν ανέβεις και κατέβεις τον Αλπικό δρόμο. Ικανοποίηση!

Αυτό είναι το τίμημα που πληρώνεις διασχίζοντάς τον! Άντε βρες συνεργείο, τώρα!

Ο Σάκης για μια ακόμη φορά δείχνει τις κορυφές που έχουν σειρά να κατακτηθούν!!! Το ταξίδι δεν τελειώνει ποτέ...

συνεχίζεται...

Ήλιος με...δόντια

Θα ήταν έγκλημα-το λιγότερο-αν άφηνα τέτοια μέρα όπως η σημερινή να περάσει και να μην βγω μια μικρή βόλτα, έτσι για ξεμούδιασμα! Η μέρα είχε κάτι το ανοιξιάτικο και ήταν καθ' όλα υπέροχη. Αφού τελείωσα με τις πρωινές οικογενειακές υποχρεώσεις και ένα καταπληκτικό γεύμα αργότερα, αποφάσισα να φύγω μόνος μου μια μικρή βόλτα προς τα χωριά της Λ. Πλαστήρα.
Πέρα από την διασκέδαση που συνοδεύει τέτοιες εξορμήσεις, ένας δεύτερος λόγος ήταν για να δοκιμάσω την νέα μου, τουριστική ζελατίνα την MRA Vario Touring. Επίσης προ ημερών είχα τοποθετήσει, σε αντικατάσταση της πλαστικής, την αλουμινένια φτερωτή (του Muzzy), που βρίσκεται πίσω από το ψυγείο. Όπως επίσης και το TRE για Hayabusa.
Ευκαιρία λοιπόν για δοκιμή.
Η ζελατίνα βοηθάει πραγματικά.

Διακρίνεται καθαρά η ζελατίνα με την αεροτομή.

Η εκγύμναση των τραπεζοειδών μυών μετά τα 150χλμ/ώρα σταμάτησε και με αφήνει ανενόχλητο πλέον να απολαμβάνω τη βόλτα μου. Αν και οι δρόμοι μας προσφέρουν πληθώρα κραδασμών αυτή δεν έκανε  κιχ!
Η φτερωτή δουλεύει σαν να βρισκόταν εκεί από πάντα, αθόρυβα και υποδειγματικά. Μένει τώρα να της κάνω μια γερή δοκιμή, μέσα στην πόλη και με κίνηση.

Και λίγο χιόνι!

 Όσο για το TRE, πράγματι υπάρχει μια αντιληπτή διαφορά στην απόκριση του γκαζιού. Ίσως οι Ιάπωνες να έπρεπε να το συμπεριλάβουν στην κανονική έκδοση της μοτοσυκλέτας.

Δαγκωτό και πίσω τα Άγραφα. Ομορφιές!

Όσο για τη βόλτα...το δαγκώσαμε και πάλι. Εντάξει δεν ήταν και πολύ, αλλά όσο ανέβαινα σε ύψος, το κρύο γινόταν και πιο έντονο.
Καλά στις Άλπεις με διπλάσιο υψόμετρο, γιατί μου φαινόταν πιο ζεστά;